عنوان مقاله :توضیح هومیو پاتی در کتاب تشخیص کارنت پزشکی

  • تاریخ انتشار : ۱۳۹۵/۱۱/۰۲
  • |
  • بخش : طب مکمل
توضیح هومیو پاتی در  کتاب تشخیص کارنت پزشکی

 

اين متن ترجمهاي است از:

B. P. Jacobs, E. F. Hughes, B. M. Berman. Homeopathy. In:

Current Medical Diagnosis & Treatment (42nd  Ed.).

L. M. Tierney, S. J. McPhee, M. A. Papadakis (Editors).

Lange Medical Books, McGraw Hill, 2003, pp. 1707–9

 

 

کریستین ف.س. هانمن  به عنوان بنيانگذار سيستم هوميوپاتي در سال 1790 شناخته ميشود. سه اصل اساسي هوميوپاتي شامل «قانون مشابهت»، استفاده از داروهاي رقيق شده و «توانمند كردن» داروها ميباشد. اصول دوم و سوم همچنان براي بسياري از دانشمندان و پزشكاني كه به شيوه طب رايج تعليم ديدهاند مايـــه شگفتي و اختلاف نظر است. قـــانون مشابهت كه با اصل «مشابه ، مشابه را درمان ميكند» شناخته خواهد شد، از مشاهداتي بدست آمده است كه با دادن داروهاي هوميوپاتي به داوطلبان سالم مجموعهاي علائم ايجاد خواهد شد كه همانند علائمي است كه دارو در يك فرد بيمار درمان ميكند. از سالهاي قرن نوزدهم فرایند آزمايش داروها بر روي داوطلبان سالم براي ثبت نشانههاي ايجاد شده (كه به عنوان اثبات اثر دارو  شنــاخته ميشود) صورت ميگيرد و منجر به تدوين چندين متريا مديكا ]كتاب نشانههاي داروها .م.[ شده است.

اصل دوم، استفـــاده از مقادير رقيق شده دارو، شامل رقيـــقسازي پياپي و تكان دادن متـــوالي يك ماده ]محلول .م.[ براي رسيدن به رقتهايي است كه در آنها احتمال باقيماندن حتي يك مولكول از ماده بسيار كم است. با اين حال پزشكان هوميوپات همچنان بر فعاليت فارماكولوژيك اين داروها تأكيد ميركنند و حساسيتزدايي در آلرژيها و ايمنسازي را تلويحاً داراي فرآيندهايي مشابه هوميوپاتي بر ميشمارند؛ به عبارت ديگر، در هر دوي اين فرایندها استفاده از دوزهاي كم مواد بالقوه سمي منجر به اثرات باليني مفيد ميشود. توانمند كردن بر اين عقيده استوار است كه هنگامي كه يك دارو در غلظتهاي پايين وجود دارد، هر چه محصول رقيقتر باشد، اثرات قويتري خواهد داشت.

سازمان جهاني بهداشت اعلام نمود كه هوميوپاتي دومين سيستم پزشكي است كه بصورت جهاني استفاده ميشود و بالغ بر يك ميليارد دلار براي اين شيوه درمان هزينه ميگردد. بيست الي سي درصد پزشكان فرانسوي و آلماني در كارهاي درماني خود از هوميوپاتي استفاده ميكنند. در انگليس پنج بيمارستان هوميوپاتي بخشي از سيستم بهداشتي كشور را تشكيل داده و بيش از 30 درصد پزشكان عمومي اين شيوه را مورد استفاده قرار ميدهند.

در آمريكا بيش از 500 پزشك و 5000 غير پزشك در كارهاي درماني از هوميوپاتي استفاده ميكنند و 5/2 ميليون آمريكايي در حال حاضر داروهاي هوميوپاتي را بكار ميبرند - كه دو سوم آنها خود تجويز هستند - و سالانه بيش از 250 ميليون دلار در اين راه صرف ميشود.

مكانيسم عملكـــرد

اگرچه مكانيسمهاي متفاوتي در حال تحقيق و بررسي هستند، هيچكدام تـــأييد و اثبات نشدهاند.

عوارض نــامطلوب

با دادن غلظتهاي پايين داروهاي هوميوپاتي احتمال ايجاد عوارض نامطلوب بسيار پايين خواهد بود. اگرچه عوارض نامطلوبي ناشي از مصرف مقادير زيادي از داروهاي دربردارندة فلزات سنگين گزارش شده است. عوارض جانبي غيرمستقيم هم ممكن است اتفاق بيفتد، به عنوان مثال كودكاني كه ايمنسازي نميشوند (واكسن دريافت نميكنند)، زيرا برخي پزشكان هوميوپات والدين را عليه اين فرایند تشويق ميكنند.

آموزش، مجوزها و مقررات

برنامههاي آموزش هوميوپاتي توسط Council  for  Homeopathic  Education تأييد ميشوند. دو سطح آموزش هوميوپاتي وجود دارد. گواهينامه مراقبتهاي اوليه در هوميوپاتي نيازمند 100 – 60 ساعت دوره آموزش و گذراندن يك امتحان كتبي است. سطح پيشــرفتهتر ديپلم درمان در هوميوپاتي است كه نيازمند يك دوره باليني 3 ساله اضافي است. دوره آموزش جامعي هم وجود دارد كه آموزش در طي يك دوره 3 ساله يا بيشتر را بصورت تماموقت يا پـارهوقت در بر دارد. افراد غيرپزشك ميتوانند هوميوپاتي را در محدوده تخصصي حرفه خود بكار برند. American  Board of Homeotherapeutics  دادن گواهينامه پزشكان را سرپرستي ميكند. Homeopathic  Association  of  Naturopathic  Physicions سرپرستي نچروپاتها را بر عهده دارد و Council  for  Homeopathic  Certification بقيه درمانگران را سرپرستي مينمايد.

فامـــاركوپه هوميوپاتي آمريكا در ســـال 1938 در مؤسســـه اوليه نظارت بر غذا و داروي اين كشور تصـــويب شد كه اين داروها را به عنوان drug ]و نه به عنوان ويتامين يا مكمل غذايي .م.[ پذيرفتند. در حال حاضر،Food  and  Drug  Administration اين داروها را به عنوان فرآوردههاي بدون نياز به تجويز پزشك در نظر گرفته است. بر خلاف انگليس و اروپا نظارت كمي بر توليد اين محصولات وجود دارد.

مواجهــه بالينــي

ملاقات اوليه حدود 1 الي 5/1 ساعت بطول ميانجامد و زمان كافي صرف بدست آوردن يك تاريخچه دقيق ميشود. تمامي نشانههاي جسمي، ذهني و روحي، نوع شخصيت كلي فرد و هر عامل داخلي يا خارجي كه بروز اين نشانهها را تحت تأثير قرار ميدهند مورد توجه قرار ميگيرند، مانند عواطف، باد، فصلهاي سال و واكنش به غذاهاي مختلف. سپس فهرست نشانهها با داروي مناسب از متريا مديكا مطابقت داده ميشود. ملاقاتهاي بعدي ميتواند از چند دقيقه تا 40 دقيقه بطول انجامد. در طول اين ملاقاتها درمانگر مشخص ميکند كه آيا در نشانهها بهبودي وجود داشته است، بدون تغيير ماندهاند و يا بدتر شدهاند. مورد آخر، اگر گذرا باشد، به عنوان اولين علامت بهبودي در نظر گرفته ميشود.

استفادههاي باليني

پزشكان هوميوپات براي درمان حوزه وسيعي از شرايط در مراقبتهاي اوليه و موارد تخصصي تعليم مييابند. اگرچه در استفاده باليني، درمانگران اغلب بيماراني با مشكلات مزمن كه پزشكي رايج نتوانسته است در حد كافي مديريت و درمان كند، مانند آرتريتها، آلرژيها، بيماريهاي خودايمني يا مشكلات حاد غيرتهديدكننده حيات مانند عفونتهاي ويروسي يا تروماهاي كوچك را درمان ميكنند. والدين ممكن است كودكان خود را براي مشكلات راجعهاي نظير عفونتهاي گوش مياني يا آلرژيها با هدف پرهيز از استفاده مكرر از آنتيبيوتيك، كورتون يا درمانهاي رايج مزمن نزد پزشكان هوميوپات ببرند.

تحقيقـــات

بيش از 180 كارآزمايي باليني و بيش از 10 بررسي مروري در مورد مقايسه اثرات هوميوپاتي و دارونما منتشر شده است. اكثر اين تحقيقات در مجلات به زبان غيرانگليسي منتشر شدهاند و اغلب در Medline وجود ندارند. تعداد كمي مقاله مروري كه از نظر روش تحقيق دقيق و صحيح هستند به زبان انگليسي منتشر شدهاند. غالب مقالات مروري سيستماتيك بدون در نظر گرفتن نوع بيماري كه مورد درمان قرار گرفته است  هـــوميوپاتي را در مطالعه آوردهاند. اين مطالعات به اين نتيجه رسيدهاند كه نتايج بيمار در گروه درمان هوميوپاتي مطلوبتر از نتايج گروه دارونما بــوده است. از آنجايي كه بسياري از تحقيقات، گزارشات واقعي را در مورد مواجه درماني ارائه نميكنند، اين مسأله همچنان نامشخص ميماند كه آيا اين تأثيرات مثبت بطور اختصاصي مربوط به خود داروي هوميوپاتي هستند يا به اثرات غيراختصاصي كه به عنوان بخشي از مواجهه درماني محسوب ميشوند بر ميگردند. چون تعداد كمي از كارآزماييها بصورت مستقل تكرار شدهاند، مدارك كافي براي مشخص كردن اينكه «آيا اثرات درماني يافت شده در مورد يك بيماري خاص، قابل تكرار توسط محققين مستقل ميباشد» وجود ندارد.

در سال 1991 يك مطالعه مروري سيستماتيك 107 كارآزمايي باليني كنترل شده را در نظر گرفته و دريافته است كه 77% آنها يك نتيجه مثبت را گزارش نمودهاند. به دليل اينكه از 107 كارآزمايي فوق، 84 تحقيق نمره كمتر از 55 را در يك ارزشگذاري كيفيت تحقيق 100 نمرهاي بدست آوردند، مطالعات با كيفيت بالا بطور جداگانه مورد بررسي قرار گرفتند. در 68 درصد مطالعات فوق، بيماران از درمان هوميوپاتي نسبت به دارونما سود بيشتري برده بودند.

در سال 1997 يك مطالعه مروري سيستماتيك 89 كارآزمايي باليني كنترل شده با دارونما به شيوه دوسويه كور يا تصادفي را در نظر گرفت كه Odds Ratio تركيبي مجموع آنها 45/2  ( CI 95% ، 9/2 – 0/2 ) بود، با نفع بردن بيمـــاران در گروه هوميوپاتي.  بررسيهايي كه محدود به مطالعات با كيفيت بالا بود نيز نتايج آماري مشابهي را نشان داد،  با يك Odds Ratio برابر 66/1 ( CI 95 % ، 1 /2 – 3/1 ). اين اثر بعد از اصلاح خطاي نشر همچنان تأييد شد . مطالعهاي ديگر محققين با ادغام بررسيهاي چهار كارآزمايي كه در چند مـركز مختلف تـــوسط محقق مشتــــركي انجام شدند و اثــرات Galphimia  glauca  را در آلـــرژيهاي فصلــي بــررسي كردنـــد، به نتيجـــه Odds Ratio  معــادل 0/2  ( CI 95% ، 7/2 – 5/1 ) در مورد بهبود علائم چشم و بيني در طي 4 هفته دست يافتند.

يك متاآناليز كه در سال 2000 انجام شد 118 كارآزمايي باليني كنترل شـــده تصادفي را بررسي نمود و در مورد آنها 16 معيار ورودي مورد قبول را در نظر گرفت. گزارش محققيــن نشان داد بيماراني كه داروهاي هوميوپاتي دريافت كردند، ‌در مقايسه با دارونما، احتمال بهبود در نتايجشان بطور معنيداري بيشتــر است ( P = 0.00003 )، اگرچه بررسي محدود به پنج مطالعه با كيفيت بالا تنها داشتن تمايلي به سمت بهبودي را نشان داد ( P = 0.08 ). در مجموع، مداركي وجود دارد كه نشان مي دهد درمان هوميوپاتي از دارونما مؤثرتر است؛ اگرچه چندين مطالعه با كيفيت بالا بطور جداگانه در مورد بيماريهاي مختلف نياز است تا اين يافتهها را اعتبار ببخشد.